Visit Page
Verder naar bericht

Het meest besproken kunstpaar van 2015

Kijk eens wat ik van de vriendelijke Parool-bezorger als kerst- en nieuwjaarsattentie kreeg: twee ansichtkaarten met daarop het meest besproken kunstpaar van 2015: Maerten Soolmans en Oopjen Coppit (Rembrandt van Rijn, 1634).Een mooie aanleiding voor een eindejaarsoverzicht van de avonturen van deze twee huwelijksportretten.

Het begin
In maart 2015 melden diverse media dat een telg van de beroemde Rothschild-familie, de in Frankrijk wonende Eric, een exportvergunning heeft aangevraagd voor de twee werken. Dat doe je natuurlijk niet als je van plan bent ze lekker aan de muur te laten hangen. Het is dus zeer aannemelijk dat Eric het duo wil verkopen.

Die eventuele verkoop is gelijk onderwerp van discussie. Grof gezegd zijn er twee kampen.
Team 1: zij die vinden dat de werken (sinds 1877 in Frans familiebezit) inmiddels behoren tot het Franse erfgoed. De Fransen, dus.
Team 2: Wij Nederlanders, die staan te popelen om de zeldzame huwelijksportretten naar huis te halen. Lees hier waarom we ze eigenlijk zo graag terug willen hebben.

Normaal gesproken is het zo dat werken van grote culturele waarde Frankrijk niet zomaar mogen verlaten. Ze worden dan ook eerst aan het Louvre aangeboden. Het Louvre meldt echter de vraagprijs (160 miljoen euro) niet op korte termijn op te kunnen brengen.

Het onderhandelen begint
Eind augustus schrijft Het Parool dat het Rijksmuseum een serieuze poging doet om beide werken aan kopen.
Een week later wordt het verhaal ietwat gewijzigd. Het Parool meldt dat het Rijksmuseum en het Louvre de stukken samen willen aanschaffen. Het is hun bedoeling om de werken beurtelings in Parijs en Amsterdam ten toon te stellen.

Twee weken later: toch weer een ander verhaal. Den Haag heeft zich inmiddels in de kwestie gemengd. Het kabinet en het Rijksmuseum schijnen de gevraagde 160 miljoen bij elkaar te hebben, en willen dus beide werken, zonder Frankrijk, aanschaffen. Sterker nog: het voorlopige koopcontract is zelfs al ondertekend.

Tot dusver nog wel begrijpelijk.
Maar nu wordt het lastiger.

Drie dagen later: Frankrijk heeft opeens toch 80 miljoen beschikbaar om een van de werken te kopen.
Pardon?
Maar hoe zit het dan met dat voorlopige koopcontract?
Volgens Frans persbureau AFP heeft Nederland de Franse minister van cultuur en de directeur van het Louvre helemaal niet ingelicht over het ondertekenen van dat contract. En dus ook niet van het daarmee afwijzen van het eerder gepresenteerde plan tot de gezamelijke aanschaf. Slordig.

Politieke perikelen
Deze ontwikkeling leidt tot pittige gesprekken tussen Jet Bussemaker, Fleur Pellerin (de Franse cultuurminister) en Eric de Rothschild. Bussemaker gaat er dan nog van uit dat Maerten en Oopjen gewoon naar Nederland komen. De huidige eigenaar schijnt namelijk een voorkeur te hebben om beide werken aan Nederland te verkopen. Maar: De Rothschild zit ook in de Raad van Bestuur van de stichting Vrienden van het Louvre. Mmm.

Vervolgens wordt de discussie nog ingewikkelder. De Kamer ergert zich inmiddels, omdat er schijnbaar langs elkaar heen is gewerkt door Bussemaker en het kabinet. Pellerin ligt in eigen land onder vuur omdat ze volgens de Fransen te weinig doet om de Rembrandts in Frankrijk te houden. Het onderwerp staat ook hoog op de agenda van de Nederlandse media. Een ware soap is ontstaan.

Eind september komt naar buiten dat Maerten en Oopjen tóch door Frankrijk en Nederland samen worden gekocht. Conform het eerdere plan zullen de werken altijd samen te zien zijn, beurtelings in het Rijks (als eerste aan de beurt) en het Louvre. Bussemaker hoopt de portretten ‘voor de kerst’ in Amsterdam te zien.

Stilte voor kerst
Een aantal maanden verstrijken. Het wordt akelig stil rond ons fameuse koppel.

Op 14 december is er weer nieuws. Het Parool schrijft dat de werken toch geen gemeenschappelijk eigendom van Nederland en Frankrijk worden. Een gezamelijke aanschaf van de werken ‘bleek niet haalbaar’, aldus een woordvoerder van het ministerie. Nederland koopt Maerten, Oopjen komt in Franse handen.
Het ministerie wil verder niet op details ingaan, omdat de onderhandelingen met de verkoper nog lopen.

Eindejaarsconclusie
Na maanden onderhandelen is het lot van Maerten en Oopjen nog altijd niet bezegeld.
Achter de schermen spelen allemaal politieke en emotionele belangen mee. Net als bij een echt huwelijk. Of moet ik zeggen: een scheiding, want dat lijkt het te zijn geworden. Ik ben benieuwd of het daadwerkelijk lukt om beide werken altijd in elkaars aanwezigheid te exposeren.

Misschien vind ik het daarom wel zo typerend dat Het Parool met deze ansichtkaarten komt. Kaarten die bij het afleveren nog met een gestanst lijntje aan elkaar vastzitten, maar voor werkelijk gebruik van elkaar losgescheurd worden. Mooi symbolisch.

Maerten en Oopjen: een scheiding
Gescheiden: Maerten Soolmans & Oopjen Coppit.

 

Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van de laatste blogposts? Geen probleem. Abonneer je hier.

Feel free to share

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Meest recente berichten

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial