Ik zie het overal: het Moleskine Aquarelschetsboek. In de winkel, op Instagram, in de tas van elke creatieve stadswandeling.
▶Inhoudsopgave
Het ziet er prachtig uit — die zwarte cover, het elastiekjes, het zijden lint.
Maar laten we eerlijk zijn: je koopt dit boekje niet omdat het goed aquarelpapier is. Je koopt het omdat het Moleskine heet. En dat is precies waar het probleem begint.
Papier is belangrijker dan verf. Dat zeg ik altijd.
Een slecht papier verpest zelfs de beste aquarel. Dus wat levert Moleskine nou echt op, als je het onder de loep neemt?
Het papier: 100 gram — en je merkt het
Het Moleskine Aquarelschetsboek heeft papier van 100 g/m². Dat klinkt misschien oké, maar voor aquarel is dat eigenlijk de ondergrens.
Vergelijk het eens met Arches — dat is 300 g/m², 100% katoen, en de gouden standaard voor iedereen die serieus bezig is. Of neem Hahnemuhle, Fabriano, zelfs Van Gogh van Royal Talens doet het beter qua gewicht en absorptie. Bij Moleskine merk je het verschil meteen als je nat-werkt.
Het papier kruipt, golft, en soms zelfs als je maar een beetje water gebruikt.
Dat "buckling" waar ze in de marketing over praten? Ja, het is er — maar het is geen prettige ervaring. Het papier worstelt. En als je dan probeert om een mooi, gelijkmatig kleurvlak te leggen, krijg je in plaats daarvan een bultige, ongelijke plek die eruitziet alsof je op een natte theedoek schildert.
Wat me opvalt is dat de kleuren ook iets dof overkomen vergeleken met echt aquarelpapier. Niet dramatisch, maar als je ooit op Arches hebt geschilderd, voelt Moleskine alsof je door een vies raam kijkt. De pigmenten drukken deels in het papier in, maar ze gloeien niet zoals ze zouden moeten.
De binding: mooi, maar praktisch?
Moleskine bopt met drie varianten: genaaid en gelijmd, ringband, en nietjes. De genaaide versie ziet er het mooi uit, maar je kunt hem niet helemaal plat leggen.
En als aquarellist weet je: een boek dat niet plat ligt, is een boek waar je tegen vecht in plaats van mee werkt. De ringband kan plat, ja — maar het papier is zo dun dat de pagina's bij veel water los komen te hangen. Ik heb het zelf meegemaakt: je werkt aan iets moois, je veegt je penseel door, en plots zit er een pagina half los. Frustrerend. De nietjesbinding is eigenlijk de minst slechte optie als je plat wilt werken, maar dan heb je weer een nietjes in het midden van je tekening. Niet ideaal.
Ghosting: het ongemakkelijke geheim
Ghosting betekent dat je de tekening aan de achterkant doorziet. Bij Moleskine is dat bijna onvermijdelijk.
Het papier is dun genoeg dat kleuren, inkt, en zelfs potlood aan de achterkant zichtbaar worden. Als je dus aan beide zijden van een blad wilt werken — wat je in een schetsboek toch vaak wilt — zit je al snel met twee halfzichtbare tekeningen die in elkaar overlopen.
Voor schetsen en snelle studies is dat misschien nog te overzien. Maar als je iets wilt bewaren, of als je een serie wilt maken, is het een reëel probleem.
Waar het wél goed in is
Nu moet ik eerlijk zijn: het Moleskine Aquarelschetsboek is niet slecht.
Het is gewoon niet goed genoeg voor wat het belooft. Maar het heeft wel sterke kanten.
Ten eerste: het is overal verkrijgbaar. Je kunt het bij de boekhandel, de HEMA, online, overal. Ten tweede: het formaat A5 is perfect om mee te nemen. Het past in elke tas, en het voelt fijn in je handen.
Als je onderweg snel iets wilt schetsen — een straatje, een kopje koffie, een schaduw op een gevel — dan is het een prima dagboek.
En daar zit het: dit boekje is eigenlijk een schetsboek met aquarel-mogelijkheden, geen aquarelschetsboek. Dat verschil is cruciaal.
Voor wie is het dan geschikt?
Voor beginners die net beginnen en niet weten of aquarel iets voor hen is? Absoluut. Het is betaalbaar, het ziet er mooi uit, en je kunt er mee experimenteren zonder dat je je zorgen hoeft te maken over de kosten van een goede starterset.
Als je erachter komt dat je het leuk vindt, kun je altijd nog upgraden.
Voor ervaren aquarellisten die een reisboekje willen? Ook prima. Zolang je weet wat je krijgt. Maar als je serieus bezig bent — als je werkt met pigmenten zoals PB15 of PY35 en je let op lichtechtheid, als je weet hoe belangrijk het verschil tussen hot press en cold press papier is voor de manier waarop verf zich gedraagt — dan voelt Moleskine als een stap terug.
Ik vergelijk het altijd met een dure set aquarelverf die volledige kleurrijken mist. Marketingtruc. Het ziet er goed uit, maar de inhoud laat te wensen over.
Een goedkope set met de juiste pigmenten geeft vaak meer voldoening. Geldt dat ook voor papier? Ja, eigenlijk wel.
Mijn advies
Als je nu een Moleskine Aquarelschetsboek koopt, weet dan wat je koopt: een mooi, draagbaar schetsboek dat net aankunt met wat waterverf.
Geen meer, geen minder. Maar als je écht wilt groeien in aquarel — als je wilt voelen hoe verf reageert op goed papier, hoe kleuren leven op katoen, hoe een penseel (sabel of synthetisch, maar dan een goede) over 300 of 640 grams aquarelpapier glijdt — dan is dit niet het boekje voor je. Investeer in beter papier. Je verf, je penseel, en vooral je plezier erbij zullen het je danken.
Veelgestelde vragen
Wat maakt het Moleskine Aquarelschetsboek minder geschikt voor aquarel?
Het Moleskine Aquarelschetsboek heeft een relatief dun papier van 100 g/m², wat onder de beste standaard ligt voor aquarelverf. Dit papier kruipt, golft en laat ghosting zien, waardoor het resultaat minder gelijkmatig en minder levendig is dan bij papier van hogere kwaliteit zoals Arches of Hahnemuhle.
Hoe beïnvloedt de binding de bruikbaarheid van het Moleskine Aquarelschetsboek?
De genaaide binding van het Moleskine Aquarelschetsboek is mooi, maar het boek kan niet plat worden gelegd, wat het schilderen bemoeilijkt. De ringband is plat, maar het dunne papier kan loslaten bij veel water, waardoor pagina's losraken. De nietjesbinding is de minst ideale optie, omdat de nietjes in de tekening terecht kunnen komen.
Wat is "ghosting" en waarom is het een probleem bij het Moleskine Aquarelschetsboek?
“Ghosting” verwijst naar het zichtbaar worden van tekeningen of inkt van de achterkant door het dunne papier van het Moleskine Aquarelschetsboek. Dit komt doordat kleuren, inkt en potlood door het papier heen drukken, waardoor je de tekening aan beide kanten tegelijkertijd ziet, wat frustrerend is bij het werken aan een enkel blad.
Hoe verhoudt het papier van Moleskine zich tot andere aquarelpapieren?
Het papier van Moleskine (100 g/m²) is aanzienlijk dunner dan papiersoorten zoals Arches (300 g/m²) of Hahnemuhle, die bekend staan om hun dikte en absorptiecapaciteit. Dit resulteert in een minder optimale ervaring bij het werken met aquarelverf, met minder levendige kleuren en een minder gladde afwerking.
Is de waterafstotendheid van het Moleskine Aquarelschetsboek voldoende voor aquarel?
Hoewel het Moleskine Aquarelschetsboek een lichte coating heeft die enigszins waterafstotend is, is het absoluut niet waterdicht. Lichte regen is geen probleem, maar bij zware regenval is het raadzaam om te schuilen om te voorkomen dat het papier beschadigd raakt en de kwaliteit van je aquarelwerk vermindert.