Ik heb de Sakura Koi Watercolors in alle soorten en maten uitgeprobeerd.
▶Inhoudsopgave
De 48-pans Pocket Field Sketch Box, de 24-pans set, zelfs de Gansai Tambi-editie in die mooie houten doos. En ik kan je vertellen: het is geen professionele verf, maar het is ook geen speelgoed. Het zit precies in die grijze zone waar de meeste beginners zich bevinden — en dat maakt het eigenlijk heel interessant om over te schrijven.
Wat is het precies?
Sakura Koi is een aquarellijn van Royal Talens, dat Nederlandse bedrijf waar je waarschijnlijk Van Gogh-verf van kent.
De Koi-lijn is bedoeld als draagbare set: compact, licht, met alles erin wat je nodig hebt om onderweg te schilderen. De 48-pans Pocket Field Sketch Box is het paradepaardje.
Je krijgt een stevige doos van karton, 48 half-pans van elk 5 ml, een waterbrush en twee sponsjes. Dat is het. Geen overbodige franjes. Wat me opvalt is hoe goed de kleuren in elkaar zitten als set. Veel merken verkopen zogenaamde "complete sets" die eigenlijk volledige kleurrijken missen — dat is gewoon een marketingtruc. Bij Koi heb je een solide basis van primaire kleuren, een paar mooie aardtinten, en genoeg variatie om echt iets te maken. Niet perfect, maar eerlijk.
Kleur en pigment: waar het om draait
Laten we het hebben over pigmenten, want daar gaat het uiteindelijk om. De kleuren van Koi zijn helder en levendig, en dat is voor beginners belangrijk — je wilt zien wat je doet. De pigmentconcentratie is redelijk, maar niet uitzonderlijk.
Als je gewend bent aan Daniel Smith of Holbein, merkt je dat Koi iets dunner aanvoelt.
Lichtechtheid: het stille probleem
Minder "body", minder intensiteit in zuivere toepassing. Maar hier zit het: voor een beginner is dat juist leerzaam.
Je leert omgaan met waterverhouding, je leert dat meer verf niet altijd beter is, en je ontdekt hoe kleuren reageren op verschillende hoeveelheden water. Dat is waardevoller dan een dure set die alles voor je doet. Eerlijk gezegd is lichtechtheid het zwakke punt van Koi.
De verf is geformuleerd om redelijk lichtecht te zijn, maar als je serieus werk maakt dat lang aan de muur moet hangen, zou ik kijken naar verf met betere pigmentnummers.
Denk aan PB15 of PY35 — die staan garant voor duurzaamheid. Koi gebruikt een mix van pigmenten, en niet allemaal scoren hoog op de lichtechtheidsschaal. Voor schetsboeken, oefeningen en persoonlijke projecten? Geen probleem. Voor een schilderij dat je aan je ouders geeft en dat twintig jaar meegaat? Kijk eens naar Schmincke of Winsor & Newton Artists.
Mengen en textuur: hoe voelt het?
De textuur van Koi is glad. Heel glad. Dat betekent dat de verf soepel over het papier gaat, wat fijn is voor gradaties en washes.
Maar het betekent ook dat je minder "grip" hebt als je korrelige effecten zoekt. Holbein is bijvoorbeeld minder korrelig dan Winsor & Newton, maar mengt iets anders — Koi zit weer anders in die vergelijking. Het is eigenlijk best uniek in zijn soort.
Mengen gaat gemakkelijk, maar er is een addertje onder het gras: de verf kan enigszins dof worden als je te veel mengt.
Dat is typisch voor verf met een lagere pigmentconcentratie. De truc is om met fris water te werken en niet te lang te blijven morsten. Snel, besluitvaardig, en vertrouwen hebben in je kleurkeuze.
De praktijk: papier en penseel doen ertoe
Ik zeg het altijd: papier is belangrijker dan verf. Een slecht papier verpest zelfs de beste aquarel.
En met Koi geldt dat extra. Op goed papier — ik denk aan Arches 300gsm katoen, de gouden standaard — presteert Koi verrassend goed.
De kleuren spreiden mooi, de washes zijn gelijkmatig, en je krijgt een beetje die "glow" die je zoekt in aquarel. Op goedkoper papier? Dan zie je meteen de beperkingen. De verf gedraagt zich anders, de kleuren trekken minder mooi, en je krijgt dat saaie, plakkerige effect.
Dus als je Koi gaat gebruikken, investeer dan in minimaal 300gsm katoenpapier.
Het maakt echt een wereld van verschil. En het penseel. De meegeleverde waterbrush is handig voor onderweg, maar het houdt minder water vast dan een goed sabel- of synthetisch penseel.
Dat vind ik trouwens het enige echte minpunt van de set. Voor serieus werk raad ik aan om een apart penseel mee te nemen — een goede ronde sabel van bijvoorbeeld Escoda of Da Vinci verandert alles.
Prijs en vergelijking: waar staat Koi?
De 48-pans Pocket Field Sketch Box kost rond de 70 euro. Dat is niet goedkoop, maar ook niet duur voor wat je krijgt.
Vergelijk het met Winsor & Newton Cotman, dat vergelijkbaar is in prijs maar iets meer kleurvariatie biedt. Of Daniel Smith, dat duurder is maar een stuk betere pigmentkwaliteit heeft. Koi zit qua prijs en kwaliteit tussen die twee in.
En dat is eigenlijk de perfecte positie voor serieuze beginners. Je betaalt niet voor professionele pigmenten die je nog niet kunt waarderen, maar je krijgt ook geen speelgoedverf die je na een maand frustreert.
De Gansai Tambi-editie: iets heel anders
Even apart: de Sakura Koi Gansai Tambi set is een andier dier.
Die verf is meer dekkend, heeft een unieke textuur, en de houten potjes zijn prachtig. Het is eigenlijk meer een gansai-aquarel — een Japanse traditie — dan een klassieke transparante aquarel.
De kleuren zijn intens en lichtecht, en de set kost evenveel als de reguliere 48-pans. Als je van sfeer en uitdrukking houdt, is Gansai Tambi een fantastische keuze. Als je juist de klassieke transparante aquareltechniek wilt leren, ga dan voor de reguliere Koi-set.
Mijn eerlijke conclusie
Sakura Koi is geen perfecte verf. De pigmentconcentratie had hoger gekund, de lichtechtheid had beter gekund, en de meegeleverde waterbrush is niet de beste.
Maar als geheel — de set, de kleuren, de draagbaarheid, de prijs — is het een eerlijke keuze voor iemand die serieus wil beginnen met aquarel. Het dwingt je om goed na te denken over papier, water en penseelkeuze. En dat is precies wat een beginner nodig heeft: niet een dure set die alles voor je doen, maar een betaalbare aquarelset die je dwingt om te leren. Begin met Koi. Leer de basis. En als je merkt dat je groeit, dan weet je precies waar je naar toe wilt — en dat is het mooiste wat een beginner kan hebben: richting.