Er staat een doosje op mijn tafel met de naam "White Nights" — gemaakt door St Petersburg, een Russisch bedrijf dat al sinds 1899 verf produceert.
▶Inhoudsopgave
Geen modieuze startup, geen Instagrammerk. Gewoon een fabriek die al meer dan een eeuw lang verf maakt.
En dat merk je. White Nights is geen verf die je in elke etalage ziet staan. Maar vraag rond in aquarel-groepen, en je hoort de naam vaker langskomen. Vooral bij mensen die serieus willen schilderen maar niet per se een klein fortuin willen uitgeven.
De vraag is: is die verf echt goed genoeg? Of is het gewoon goedkoop?
Wat maakt White Nights anders?
Laten we beginnen met wat je voelt als je de verf aanraakt. White Nights heeft een lichte plakkerigheid — bijna kleverig.
Dat komt door de samenstelling: arabische gom als bindmiddel, en vermoedelijk een vleugje honing, hoewel het bedrijf dat nooit officieel bevestigt.
Wat me opvalt is dat die plakkerigheid eigenlijk helpt. De verf blijft langer vochtig op je palet, en als je hem op papier zet, verspreidt hij zich gelijkmatig zonder te klitten. De rewetting gaat sneller dan bij veel andere merken.
Je hoeft niet minuten te wachten tot de verf weer soepel wordt — een paar druppels water en je kunt direct verder. Voor iemand die snel werkt, of juist voor iemand die net leert hoe aquarel zich gedraagt, is dat een groot voordeel.
Pigmentatie: eerlijk bekeken
De pigmentatie is redelijk. Niet spectaculair, niet teleurstellend — redelijk.
En dat is eigenlijk best goed voor deze prijsklasse. De collectie telt 157 kleuren, en daarvan is een flink deel single pigment. Dat betekent: zuivere kleuren, geen troep.
Als je bijvoorbeeld PB15 (phtalocyanine blauw) koopt, krijg je echt PB15 — geen mengsel dat erbijna uitziet maar niet hetzelfde mengt.
Maar — en dit is belangrijk — niet alle kleuren zijn even lichtecht. Sommige tinten uit oudere batches gebruikten pigmenten die na verloop van tijd kunnen vervagen. Het verschil tussen een lichtechte en een niet-lichtechte kleur is soms één cijfer in de pigmentcode.
Dus kijk bij aankoop niet alleen naar de mooie naam op de pan, maar check de code erachter. Die kleine moeite bespaart je later een hoop frustratie.
De series: meer dan je verwacht
White Nights verdeelt zijn verf in vier series, en elke serie heeft iets eigen. Dit is de basis.
Klassieke reeks
Single pigments, gemengde kleuren, alles wat je nodig hebt om te beginnen of om je collectie aan te vullen. De prijs is laag — vergelijkbaar met Van Gogh van Talens, maar met meer single pigments in het assortiment. Voor iemand die net leert mengen is dat waardevol: je weet precies wat er in zit.
Pastel kleuren
Deze kleuren zijn gemengd met PW6, wit pigment. Daardoor zijn ze minder transparant en hebben ze een zachte, bijna poedertextuur.
Metallic kleuren
Ze zijn niet voor iedereen — als je van heldere, doorzichtige lagen houdt, sla deze dan over. Maar voor sfeerportretten of zachte landschappen kunnen ze prachtig werken. Wat me hier verraste is de pigmentatie.
Je verwacht een beetje glittersnot, maar deze kleuren hebben daadwerkelijk kleur. Goud, koper, zilver — ze reageren op licht en geven een echte dimensie aan je werk.
Granulerende kleuren
Niet overdadig, maar subtiel genoeg om serieus te gebruiken. Dit is waar White Nights echt blinkt.
De granulerende lijn bevat pigmenten die zich niet gelijkmatig verspreiden, maar zich groeperen in de textuur van het papier. Het resultaat is een natuurlijke diepte die je met normale verf moeilijk na kunt bootsen. St Petersburg gebruikt hier duurdere pigmenten — cadmium, kobalt, ceruleum — maar houdt de prijs toch behapbaar. De pigmentatie is soms iets minder krachtig dan bij bijvoorbeeld Holbein of Schmincke, maar het unieke textuur-effect maakt dat meer dan goed.
Hoe zich White Nights verhoudt tot andere merken
Ik heb White Nights lang naast Holbein en de Winsor & Newton Professional aquarelverf gebruikt. Eerlijk gezegd: voor puur kleurkracht winnen die merken.
Maar het prijsverschil is enorm. Een tube Holbein kost twee tot drie keer zoveel als een vergelijkbare White Nights. En voor dagelijks werk, voor oefenen, voor experimenteren — dan vraag je je af: is Daniel Smith aquarelverf de prijs waard?
Rosa Gallery is de vergelijking die vaak wordt gemaakt. Die verf is inderdaad beter qua pigmentzuiverheid en lichtechtheid, maar ook aanzienlijk duurder.
Mijello Tourmaline doet het op granulerend gebied minstens even goed, maar weer: je betaalt er voor. White Nights zit in een eigen categorie. Het is geen studieverf in de zin van "niet serieus". Het is professionele verf tegen een hobbyprijs. Dat vind ik trouwens een van de mooiste dingen aan dit merk.
Beschikbaarheid en praktische tips
In Nederland is White Nights redelijk verkrijgbaar. De meeste online kunstwinkels hebben een deel van het assortiment, en sommige fysieke winkels in Amsterdam en Utrecht voeren het ook. De complete collectie van 157 kleuren vind je het makkelijkst online.
Mijn advies: begin niet met een complete set. Die sets missen vaak juist de kleuren die je nodig hebt — een bekende truc om goedkope pigmenten te verkopen in een mooie doos.
Kies liever vijf à zes kleuren die je echt wilt gebruiken. Een goed blauw (PB15), een warm geel (PY35 of PY154), een kadmiumrood of vermiljoen, en een terrein-kleur zoet burnt sienna.
Daarmee kun je al een wereld openen. En gebruik goed papier. Ik zeg het vaak, maar het geldt hier extra: White Nights doet zijn beste werk op katoenpapier van 300 gram.
Arches is de gouden standaard, maar ook Hahnemühle of Canson Mi-Teintes werken prima.
Op goedkoop cellulosepapier verliest elke verf zijn charme — ook deze.
Conclusie
White Nights is geen perfecte verf. Sommige kleuren zijn minder lichtecht, de pigmentatie is niet altijd even krachtig, en de verpakking doet wat eenvoudig aan. Maar voor de prijs krijg je een opmerkelijk eerlijk product.
Een merk dat al meer dan honderd jaar bestaat, dat verf gebruikt bij de restauratie van Russische gebouwen en schilderijen, en dat nog steeds kiest voor betaalbaarheid zonder volledig af te doen aan kwaliteit.
Voor beginners is het een uitstekend startpunt. Voor ervaren schilders een handige aanvulling, vooral de granulerende lijn. En voor iedereen die graag experimenteert zonder elke pan met angst te openen — lees onze Schmincke Horadam aquarelverf review voor een fijne keuze.
Veelgestelde vragen
Waarom is White Nights verf zo plakkerig?
White Nights verf is verrassend plakkerig door de samenstelling: het gebruikt arabische gom als bindmiddel, en mogelijk een vleugje honing. Deze eigenschap zorgt ervoor dat de verf langer vochtig blijft op je palet en gelijkmatig verspreidt, wat handig is voor zowel beginners als ervaren schilders.
Hoe verhoudt de pigmentatie van White Nights zich tot de prijs?
De pigmentatie van White Nights is redelijk voor de prijsklasse. Ze bieden een aanzienlijk aantal kleuren, waaronder een flink aantal single pigments – zuivere pigmenten zonder toevoegingen. Dit biedt schilders meer controle over hun kleurmengsels, maar let op: niet alle tinten zijn lichtecht.
Wat moet ik weten over de lichtechtheid van White Nights kleuren?
Niet alle kleuren van White Nights zijn even lichtecht; sommige tinten uit oudere batches bevatten pigmenten die na verloop van tijd kunnen vervagen. Controleer daarom altijd de pigmentcode bij aankoop om te garanderen dat je een lichtechte kleur kiest, wat je op lange termijn frustratie bespaart.
Welke van de series van White Nights is het meest geschikt voor beginners?
De Klassieke reeks van White Nights is een uitstekende keuze voor beginners. Deze serie bevat zowel single pigments als gemengde kleuren, waardoor je precies kunt zien wat er in de verf zit en je basisvaardigheden in kleur mengen kunt ontwikkelen, en is vergelijkbaar geprijsd met merken als Van Gogh.
Wat zijn de belangrijkste verschillen tussen de verschillende series van White Nights?
White Nights verdeelt zijn verf in vier series: Klassiek, Pastel, Metallic en Speciale series. De Klassieke serie biedt single pigments en gemengde kleuren, de Pastel series is gemengd met PW6 en heeft een zachte textuur, en de Metallic series is bedoeld voor specifieke effecten.